poniedziałek, 1 lipca 2013

31. make it happen

Mam jedno marzenie.

Chudość.

Brzmi żałośnie, prawda? Stawiam kości na pierwszym miejscu, przed rodziną, przed znajomymi, przed karierą, przed zdrowiem. 45 kilo i będę fruwać ze szczęścia. 45 kilo nie zmieni tego, że siebie nienawidzę, ale wolę być chuda i żałosna niż gruba i żałosna.

Próbowałam walczyć. Nie da się wygrać z b. w pojedynkę. A ja odrzucam wszelką pomoc, bo jeszcze nie jest wystarczająco źle, jeszcze nie, najpierw zejdę poniżej 50, a potem, potem może zacznę trawić jakieś jedzenie. Może nie będę musiała prosić o pomoc, może gdy wypadną mi już wszystkie zęby i będziecie mogli policzyć wszystkie moje kości, może wtedy ktoś się przejmie i sam zaoferuje mi pomoc?

Mam zespół odstawienia. Znów tęsknię za człowiekiem który nie pamięta mojego imienia. Bez niego nie mogę oddychać. Śniłeś mi się dziś znów, wiesz? Nie wiesz. I nigdy się nie dowiesz.